بر ف و آتش

سرمای زمستان و گرمای آتش
هیچ یک مرحمی بر درد بی درمانم نیستند چرا که تاب یکی را ندارم و به دیگری پناه می برم و همان دیگری آتش بر وجودم می افکند
بسی بهارم آرزوست
بهاری نه گرم و نه سرد
نه یخبندان و نه سوزان
دلنشین و مفرح
آرام و آرام بخش
غرق در سکوت
.
.
.
.
.
بسی سکوتم آرزوست
همهمه ی بیرون و نجوای درون و من عاصی
.
.